Face&Look > Mężczyzna > Dziecięce emocje w rysunkach

Dziecięce emocje w rysunkach

Przedszkolaki nie piszą pamiętników i trudno im mówić o własnych przeżyciach. Za to ich rysunki to prawdziwy przewodnik po ich emocjach.

 

Zdaniem specjalistów w dziedzinie pedagogiki szkolnej, rysunki powstałe między drugim a szóstym rokiem życia są dziecięcym sposobem komunikacji, który wyraża więcej niż mowa. Rodzą się z potrzeby wyrażenia siebie, są spontaniczne i związane z emocjami. Już nigdy później rysunek dziecka nie będzie tak istotny i tak związany z jego rozwojem.

Kreska zamiast liter

Najczęściej rozpatrywane elementy graficzne to rozmach kreski i jej siła (nacisk). Kreska o dużym rozmachu jest długa, zajmująca znaczna część kartki i powstająca od jednego pociągnięcia. Ujawnia życiowy rozmach, łatwą ekspresję wewnętrznych stanów emocjonalnych, energię i odwagę małego autora. Analizując siłę nacisku kreski możemy powiedzieć coś o temperamencie dziecka – im grubsze ślady odciśnięte na kartce, tym silniejsza osobowość. Im słabsze, tym osoba jest delikatniejsza i bardziej nieśmiała. Chaotyczne, zamaszyste, porwane kreski są często sygnałem nadpobudliwości. Wtedy dziecko potrafi tak silnie przyciskać kredkę czy ołówek, że aż dziurawi papier. Ale również maluchom bez nadpobudliwości psychoruchowej zdarzają się rysunki jakby wyrzeźbione w kartce. To oznaka targających dzieckiem silnych emocji.

Kolory jak emocje

Warto zwrócić uwagę na paletę barw. Pogodny maluch najczęściej sięga po kredki w żywych, jasnych barwach: zielone, błękitne, fioletowe, różowe, żółte, pomarańczowe. Niepokojącym sygnałem są serie prac, w których dominuje jeden kolor. Np. 8-10 rysunków z przewagą czerni może świadczyć o smutku, przygnębieniu dziecka, seria prac mocno czerwonych sygnalizuje sporą dozę agresywności, silny pomarańczowy to oznaka nadruchliwości i chęci bycia zauważonym, dużo szarości zdradza lęk, niepokój, niepewność. Prace „przezroczyste”, szkicowe, bez wypełnienia kolorami mogą świadczyć o tym, że dziecko próbuje ukryć własne uczucia (ale uwaga: wypełniać kolorem zaczynają dopiero 4-latki). Warto też pamiętać, że mali artyści miewają w swojej twórczości różne okresy kolorystyczne, kiedy to zafascynowani są konkretnymi barwami (np. różową, której nadmiernie używają dziewczynki w wieku 4-5 lat, zafascynowane kobiecością i typowymi bajkami dla dziewczynek). Zanim zaczniemy analizę palety kolorystycznej malucha, sprawdźmy, czy ma on pod ręką wystarczającą ilość zastruganych kredek.

Buźki, uśmiechy

Wiadomo, im więcej uśmiechów na rysunkach naszej pociechy, tym lepiej. Wesołe buźki są dowodem na to, że dziecko postrzega swoich bliskich jako szczęśliwych. Smutne wyrazy twarzy przeciwnie – są echem napięć między domownikami. Warto wzmóc czujność, zwłaszcza gdy dziecko jedną i tę samą osobę rysuje ciągle z ustami w podkówkę lub z groźnie uniesionymi brwiami. Seria takich rysunków może świadczyć, że mały człowiek niezbyt lubi tego kogoś, boi się go albo coś innego stoi na przeszkodzie w ich wzajemnych kontaktach. Jeszcze gorzej, gdy nie zaznacza oczu i ust na twarzy jakiejś osoby – obawy lub niechęć do niej może być u malucha wyjątkowo silna. Jeśli na swoim autoportrecie dziecko unika ust i oczu, sygnalizuje to, że ma kłopoty z wyrażaniem uczuć, jest bardzo zamknięte w sobie.

Kiedy do terapeuty

Warto pamiętać, że jeden rysunek narysowany czarną kredką lub ze smutną buźką to nie powód do niepokoju. Działać należy wówczas, gdy maluch wykonuje serie takich rysunków. Analizując rysunki, należy brać pod uwagę również indywidualne czynniki, jak np. rozwój dziecka, jego wiek, sytuację życiową itp. Ważne jest także, aby rodzice sami nie wyciągali zbyt daleko idących wniosków. Jeżeli coś ich zaniepokoi w pracach pociechy, lepiej, żeby skonsultowali się z psychologiem dziecięcym.

Źródła: Anna Kalbarczyk „Najważniejsze lata czyli jak rozumieć rysunki małych dzieci”, Oficyna Wydawnicza Impuls, 2007 Joanna Andrzejewska, „Jak rozszyfrować rysunki dziecka” Claudia, nr 7/2010, wyd. Gruner + Jahr Polska

Autor: 
JS

Dodaj komentarz

Komentarze

francesca

Moja prawie 3-letnia Tosia uwielbia malować płotki. Jak on wygląda? Kreska kreska kreska kreska Smile

wampa

Smile

Masza

Z kolei kolorowe kreski mojego malucha to lokomotywa na torach czyli ubóstwiana bajka - 'Tomek i przyjaciele'.

wioleta2211

rysunki to świetna pamiątka

KAHA

Z mojej obserwacji wynika, że łatwiej dziecku włączyć bajkę i zając się sobą niż poświęcić chwilę na chociażby rysowanie z dzieckiem. To jedna z wielu dróg do poznania dziecka i świetna zabawa.

ania18117

Mój młodszy brat bardzo lubi rysować Wink ma 4 lata i nawet bardzo mu to wychodzi, najczęściej jego rysunki to traktory i samochody Wink

OLIWIA25

Moja córcia uwielbia malować , lepić, kleić itd, itp

Marylka771

dzieci lubią rysować

weronkaa84

Rysunki dzieci potrafią nam wiele powiedzieć. Pamiętam, że miałam na studiach zajęcia z psychologii polegające właśnie na interpretacji rysunków dzieci. Dużo wtedy się nauczyłam Smile

sisi13

Rysunki dzieci wiele mówią.

agusia65

rysunki dzieci są słodkie i wiele z nich można wyczytać

aga0495

Ciekawy artykuł Smile

Julia Suszczynska

Ciekawy artykuł skorzystam z porad Smile

annasus

Ciekawy artykuł

Mirosław Suszczynski

Ciekawy artykuł Smile

agusia65

nalezy zwrócić na nie uwagę

OLIWIA25

Ciekawy artykuł Smile

wampa

ważne informacje

Cameleonka

wydawałoby się- niewinny rysunek, a to kopalnia wiedzy o stanie emocjonalnym jej małego autora